Wandelen door de straten van Milaan
Milaan is een stad die je gemakkelijk kunt bekijken aan de hand van bekende plekken. Pleinen, monumentale gebouwen, winkels en de drukte van het centrum bepalen het beeld dat veel bezoekers van de stad meenemen.
Maar wie gaat lopen, ziet iets anders.
Dan verdwijnen de grote bezienswaardigheden langzaam naar de achtergrond en wordt de stad een verzameling van kleine momenten. Mensen die haast hebben. Iemand die wacht. Een gesprek op straat. Een metro die binnenrijdt. Een toevallige ontmoeting tussen mensen die elkaar waarschijnlijk nooit meer zullen zien.
Tijdens het wandelen ben ik juist naar die momenten gaan kijken.
Niet met een vast plan, maar met de camera in de hand en aandacht voor wat zich onderweg aandient.
De foto's in deze serie zijn daardoor geen reisverslag van Milaan. Het zijn indrukken van een stad die voortdurend in beweging is.
Kijken terwijl je loopt
Er is iets bijzonders aan fotografie in een stad. Je hoeft eigenlijk nergens naar op zoek te zijn.
Wanneer je door de straten loopt, gebeurt er voortdurend iets. Mensen verschijnen en verdwijnen uit je beeld. Een beweging valt ineens samen met de lijnen van een gebouw. Iemand blijft even staan terwijl de rest doorloopt. Een gezicht, een houding of een onverwachte combinatie van mensen kan een beeld opleveren dat een seconde later alweer verdwenen is.
Dat is wat mij aanspreekt in straatfotografie.
Je kunt een moment niet regisseren. Je kunt alleen kijken, wachten en reageren.
De stad als decor
Milaan vormt daarbij een bijzonder decor.
De stad heeft een sterke architectonische identiteit, maar tegelijkertijd speelt een groot deel van het dagelijkse leven zich gewoon op straat af. Tussen de monumentale gebouwen, winkels, auto's en metrostations bewegen mensen zich van de ene plek naar de andere.
Die combinatie van architectuur en mensen maakt de stad interessant.
Een gebouw kan honderden jaren oud zijn, terwijl iemand ervoor met zijn telefoon bezig is. Een historisch plein wordt tegelijkertijd gebruikt door toeristen, bewoners, straatverkopers en voorbijgangers die alleen maar op weg zijn naar hun volgende afspraak.
Juist die verschillende werelden die elkaar op één plek kruisen, probeer ik te vangen.
Geen moment hetzelfde
Tijdens het fotograferen weet je nooit precies wat er een paar seconden later zal gebeuren.
Een persoon loopt het beeld in.
Iemand anders kijkt de andere kant op.
Een auto stopt.
Een groep mensen steekt de straat over.
Een vrouw blijft even staan om een foto te maken.
En dan is het moment voorbij.
Dat vluchtige karakter is voor mij een belangrijk onderdeel van straatfotografie. De foto's zijn geen zorgvuldig opgebouwde scènes, maar momenten die zich toevallig voordoen en waarin verschillende elementen even samenkomen.
Daarom gaat deze serie uiteindelijk misschien wel minder over Milaan dan je op het eerste gezicht zou denken.
Het gaat over kijken.
Over het vermogen om tijdens het wandelen niet alleen van A naar B te gaan, maar aandacht te hebben voor wat er onderweg gebeurt.
De stad verandert voortdurend. Mensen veranderen voortdurend van positie. Licht verandert. Geluiden verdwijnen weer. Een beeld dat een seconde geleden nog bestond, komt nooit meer precies terug.
En juist daarom is het de moeite waard om te blijven kijken.
Soms hoef je in een stad nergens naartoe. Je hoeft alleen maar te lopen en te kijken wat er voor je lens gebeurt.
Verder kijken
Meer documentaire verhalen en fotoreeksen vanuit mijn blik op mensen, plaatsen en geschiedenis.
De echo van het Ruhrgebied
