info@leonvrijdag-fotografie.nl | +31 (0)6 31 68 55 52

De strijd tegen te dunne modellen

Veel jonge meiden dromen van een carrière als fotomodel. Het lijkt ze geweldig om op de catwalk te lopen, op de cover van een groot modeblad te staan of in een reclamespot te spelen. De modewereld en de wereld van de modellen blijft boeien. Jammer genoeg moeten de modellen hiervoor wel aan soms veel te strenge eisen voldoen die aansluiten bij het schoonheidsideaal en lang niet altijd reëel zijn. Hierover is veel discussie en in sommige landen zoals in Frankrijk zijn wetten aangenomen om té magere modellen te weren van de catwalk. Maar hoe zinvol is een verbod op te dunne modellen? Helpt het in de strijd tegen anorexia?

no-anoressia-300x225Al decennialang laait de discussie over veel te magere modellen op. Het is niets nieuws, al in de jaren zestig waren er discussies rondom Audrey Hepburn en supermodel Twiggy met hun fragiele lijfjes. De recent in Europa opgelaaide discussie, aangewakkerd door het bericht dat Frankrijk té dunne modellen (en websites die anorexia verheerlijken) heeft verboden is al een tijdje gaande en heeft ook Nederland bereikt.

Aanleiding tot de hele discussie die inmiddels wereldwijd gevoerd wordt is het overlijden van het Ana Caroline Reston enkele jaren geleden. Dit Braziliaanse fotomodel overleed tijdens een show in Spanje aan de gevolgen van anorexia. In Spanje maar ook in andere landen zoals Italië gelden er sindsdien strenge richtlijnen voor modellen.

In juni nam de Franse parlement een wetsvoorstel aan voor een verbod op veel te dunne modellen. Volgens sommige mensen wordt het negatieve zelfbeeld van veel vrouwen beinvloed door extreem magere modellen. Vooral jonge meisjes zien modellen vaak als het grote voorbeeld en hebben als doel hetzelfde gewicht te bereiken. Mede hierdoor wordt al snel het verband gelegd tussen anorexia en modellen. Maar is dat wel zo? Is het kijken naar extreem magere modellen de oorzaak van anorexia? Persoonlijk vind ik het een fabel dat er een causaal verband zou zijn tussen het mode/ideaalbeeld en het ontwikkelen van een eetstoornis. Dat neemt niet weg dat ik het een goede zaak vind dat modellen een goede begeleiding krijgen en beschermd worden tegen een ongezonde levenstijl, maar om nou meteen de link te leggen tussen magere modellen en anorexia vind ik wel heel ver gaan. Het verbod op té magere modellen zoals dat nu in Frankrijk geldt heeft wat mij betreft weinig nut in de strijd tegen anorexia. Anorexia is een psychische aandoening die niet ontstaat omdat er magere modellen op de catwalk lopen. Het is een ernstige ziekte die voortkomt uit een combinatie van persoonlijkheid, karakter en dingen die je meemaakt. Eetstoornissen voorkom je niet door met wetten en regels de modewereld aan banden te leggen. Eetstoornissen voorkom je door jonge mensen weerbaar te maken en ze de waarheid te laten zien. Van de jongeren in de leeftijd 12 tot en met 16 jaar stelt maar liefst een kwart (23%) dat de huidige modellen in modebladen een realistisch beeld schetsen van hoe je er als vrouw uit zou moeten zien. Ze zien een perfect lichaam en vergelijken hun eigen lichaam daarmee. Dan zien ze een buikje of andere gekke plekjes die het model op de foto niet heeft. Ik kan me voorstellen dat je als jong meisje (puber) hierover gaat nadenken…

Als fotograaf krijg ik regelmatig jonge meiden voor de camera die perse model willen worden maar nooit de top zullen halen, omdat ze niet de juiste maten bezitten om fashionmodel te worden of simpelweg omdat ze onvoldoende talent hebben. Ik probeer altijd eerlijk tegenover deze meiden te zijn. Ik vertel ze dat het geen zin heeft om zichzelf uit te hongeren om zodoende toch een kans te krijgen. Ik laat ze het grote plaatje zien, laat ze zien hoe foto’s tot stand komen en dat ze rekening moeten houden met de manipulatie van de beelden. Want daar schuilt vaak het gevaar, ieder plaatje wat ze zien in een modeblad wordt voor ‘waar’ aangezien. Ik probeer ze duidelijk te maken wat het inhoud om model te zijn, dat het een zwaar beroep is waarvoor je continue in topvorm moet zijn, dat het te vergelijken is met topsport en dat je dus ook gezond moet leven en eten net als een topsporter en niet jezelf moet uithongeren om de top te bereiken. Ik zie het als mijn taak om jonge meiden de waarheid te vertellen in plaats van ze een droom te verkopen, simpelweg omdat die droom niet door iedereen verwezenlijkt kan worden!

Iedereen moet hierin zijn verantwoordelijkheid nemen, fotografen, modellenbureaus en de modellen zelf. Een wet kan hierbij helpen, maar bij richtlijnen ligt dit anders. Modellen en modellenbureaus zijn niet verplicht om zich aan richtlijnen te houden. Maar de grootste verantwoordelijkheid ligt wat mij betreft bij de modeontwerpers. De kern van het probleem ligt in het schooonheidsideaal dat door de modewereld zelf in stand wordt gehouden. Het is aan de modeontwerpers om te beslissen welke modellen ‘te mager’ zijn om hun creaties aan de wereld te tonen.

Persoonlijk ben ik voor size diversity. Van mij hoeft echt niet elk model een maatje 34 te zijn, gelukkig zijn de meeste modellen die voor mij poseren prachtige ‘curvy girls’, en dat wil ik graag zo houden. Schoonheid heeft voor mij geen maat! Maar dit is slechts mijn persoonlijke mening. Ik ben vooral benieuwd naar jullie mening, dus laat vooral je reactie achter in de comments maar houd het wel respectvol voor iedereen!


  1. Jannek Reply

    Denk dat het niet zozeer te maken heeft met de modellen in de bladen maar om een schreeuw om aandacht. Jezelf zo klein mogelijk maken, dat je jezelf weinig waard vindt en het is dan je enige houvast. Zelf eetproblemen gehad. Ben zelf vroeger gaan afvallen omdat ik me niet begrepen voelde in de hulpverlening. Zo’n dun model kan wel net een trigger zijn voor iets wat er al zit.
    Vaak hebben mensen (meisjes) een beeld van een glamourmodel, als ze aan een fotomodel denken, terwijl er modellen zijn in allerlei soorten en maten. Voor een folder van de C & A zal het denk ik wat anders liggen dan in de Vogue. Denk wel dat je van tevoren al in het plaatje moet passen, een bepaalde bouw en lengte hebben en daar kan je weinig aan veranderen zonder jezelf geweld aan te doen. Verder is het ook niet zo dat modellen per se mooi zijn. In de mode zoeken ze vooral een soort kapstok om hun mode aan te hangen. Ook als je 1,60 bent en een wijnvlek hebt kan je mooi zijn. Of misschien juist wel.

Leave a reply

*

error: Content is protected !!